Sneekie in druk, 1988

Sneekie, een slang in uw PC

Spellen voor PC's in Basic zijn nogal zeldzaam, althans de goede spellen. Een PC leent zich nu eenmaal niet zo best voor allerlei trucs die op bijvoorbeeld MSX wel mogelijk zijn. Bovendien, het grootste probleem is nog wel de video-kaart. Op een EGA kunnen de mooiste zaken. Echter, een Hercules-kaart is nu wel prima voor monochrome graphics, maar kleuren, ho maar. Om over de nog primitiever video-kaarten, die soms in de PC-privé machines gestopt worden maar helemaal te zwijgen. Vandaar dat we dit spel, dat op alle PC's, ongeacht welke video-kaart, kan lopen heel aardig vinden. Een slangespel met een strategische inslag!

Onlangs ontvingen we een brief van een lezer, die zich bitter beklaagde. Had hij net zijn MSX tegen een PC ingewisseld — en, kwalijker, MCM tegen een ander blad — toen wij ook aandacht gingen besteden aan MS-DOS. Kortom, een abonnement genomen maar weer, hopen we. Zijn conclusie was: “Als ik het zo bekijk lijkt het wel alsof de MSX er voor de lol is en de PC om mee te werken.”

Aangezien hij zich hiermee blijkbaar niet kon verenigen heeft hij toen maar een spel voor de PC geschreven, en dat aan ons opgestuurd. Waarna wij, op de redactie, daar vele uren mee zoet zijn geweest. Eerst om te spelen, toen om het nog een beetje op te poetsen. En nu staat dat spel, Sneekie, dus als listing in het blad.

Tekstscherm

Sneekie werkt volledig met een standaard-tekstscherm. Met andere woorden, het zal op iedere PC gespeeld kunnen worden. Weliswaar zijn de kleuren wat beperkt — kortom, geen kleuren — en heeft de maker de graphics simpel gehouden — alleen maar gewone tekens — maar anders had Sneekie slechts op bepaalde video-adapters kunnen werken. Door deze beperkingen is Sneekie wel compatibel met iedere PC waar GW-Basic op werkt.

Overigens, de inzender, de heer Herbert Groot Jebbink, vroeg zich in zijn begeleidende brief af of er op MS-DOS machines geen trucs met de tekenset uit te halen waren. Als hij immers in staat zou zijn om eigen tekens te definiëren zou Sneekie nog veel mooier zijn. Jammer genoeg stuit dat echter op hetzelfde bezwaar als het gebruik van kleur: op sommige video-kaarten kan men inderdaad een eigen tekenset samenstellen, maar dan is een programma gelijk niet meer universeel.

Fraai

Ondanks die beperking is Sneekie echter een fraai spel. De bedoeling is simpel; alle hartjes en klavertjes — overigens, die klavertjes verschijnen pas op de hogere velden — met de slang opeten. Die slang wordt echter wel steeds langer, zodat men met enig overleg te werk moet gaan. Het is maar al te gemakkelijk om jezelf als slang in een hoekje klem te zetten.

Daarnaast zijn er in ieder van de in totaal 32 velden gezichtjes te vinden. Zo’n gezichtje is niet dodelijk, maar het kost wel punten, als men er doorheen loopt.

De 32 velden bestaan uit een achttal schermontwerpen, ieder met hun eigen specifieke problemen, die dan weer in vier moeilijkheidsgraden verschijnen. Zo is het basisspel heel simpel, u beweegt — met de cursor-toetsen — uw slang en verder niets. Weliswaar wordt uw sneekie steeds langer, maar die basisvorm is best speelbaar. Pas vanaf veld nummer 9 — hetgeen dus qua layout veld 1 is — wordt het lastiger. Dan blijkt uw slang namelijk een eigen leven te gaan leiden: het beest loopt verder in de laatst aangegeven richting. Lastig, want de bedenktijd wordt nu cruciaal.

Weer acht velden verder gaan de al aangestipte klavertjes een rol spelen: met regelmaat verschijnen er nieuwe hartjes of klavertjes, als u er ééntje heeft opgegeten. En aangezien u alle klavers en harten moet weghalen voor u een hoger niveau bereikt...

De laatste serie van 8 levels ligt voor de hand: en er verschijnen nieuwe hapklare brokjes, en uw slang beweegt continu. Lastig!

Velden

Die ellende staat u dus op in totaal acht verschillende schermen te wachten. Sommige daarvan zijn simpel, andere niet. Zo kunnen er lijnen verschijnen, waar u natuurlijk niet doorheen kunt. Ook aardig zijn die schermen waarbij die lijnen gaan bewegen; de vorm verandert dan voortdurend. Stenen, die op sommige schermen een hoofdrol spelen, zijn een probleem op zich. Sneekie kan namelijk slechts één steen voor zich uit duwen, twee zijn te zwaar. Ook als er iets anders achter een steen schuilt is het gewicht teveel voor onze slang. Met beleid en overleg te werk gaan, dus. Helemaal onaangenaam zijn de hoogste schermen, waarbij er pijltjes over het beeld heen bewegen. Absoluut dodelijk, die dingen!

Tot slot

Sneekie is een leuk spel, waar we de inzender, de heer Herbert Groot Jebbink, hartelijk voor danken. Overigens staat deze met naam en adres in de listing, op zijn eigen verzoek.

Aan zijn programma hebben we slechts enkele zaken veranderd. Zo had zijn versie 16 niveau's, waar we er vier aan toegevoegd hebben door het verschijnen van nieuwe hartjes en klavertjes naar een nieuwe serie levels te verplaatsen. Dat maakt het basis-spel een stuk speelbaarder.

Wat ook in de GW-Basic versie ontbrak — maar weer wel in de ook opgezonden Quick-Basic versie te vinden was — is het valsspelen. Hoewel het nergens op het scherm te vinden is: met de F10 gaat u een level verder, de F9 zorgt bovendien voor een extra leven.

Sneekie is een spel dat zich als GW-Basic prima laat spelen, maar dan liefst wel op een wat snellere machine. Op een 4,77 Megahertz XT is het eerlijk gezegd wat traag.

Het programma laat zich echter probleemloos compileren met Quick-Basic, waarna er een ook op tragere XT’s zeer speelbaar spel ontstaat. Wie geen compiler bezit kan desgewenst de diskette bestellen waar Sneekie op staat, daar zullen we die gecompileerde versie zeker op opnemen.